تبليغاتX
:.: شب های-خاموش :.:
شبهای خاموش در وبلاگ عمو عرفان
***چرا تا میشنویم شبه ... بی جهت به ستاره ها بد گمان می شیم؟***
» امکانات
» مشخصات
***سلام به دلای مهربون همه گی***آسمون آرزومون پره از ابراي تيره ***لالايي واست بخونم تا شايد خوابت بگيره ***اگه از خواب نپريدي توي خواب خدا رو ديدی *** يه جوري بپرس ازش كه دلامون چرا اسيره ***بايه جوري هستي كه دلت از همه سيره اما بهتره بدوني طبق اصل مهربوني دل واسه عاشق نبودن راه نداره ناگزير ه***چشماي تو شده خسته بغض آرزوت شكسته اما باز تو فكر ايني... اگه من رو نپذيره؟؟ ***بهتره بيدار نشيني اون و توي خوابت ببيني واسه ی ديوونه بودن عزيزم هميشه ديره*** خوش به حال بعضي مردم كه شدن تو زندگي گم التماس سرخ سيبا پيششون چقد حقيره ***نه به فكر عطر ياسن نه به فكر التماسن خنده داره واسشون كه دل ما يه جايي گيره ***چي بگم شبم تموم شد نديدم اون رو حروم شد كاش مي دونست يكي اينجا بد جوري واسش مي ميره*** كاش كه بود يه قطره بارون واسه ی این نامه هامون*** به دل هميشه دريات از كسي كه تو كويره*** دوستدار مهربونیاتون:عمو عرفان
» پیوند به من!
» نوشته های پیشین
» پیوندها
» طراحی توسط

قلب سنگی 

 RSS 
» آرمگاه عشق
سلام دوباره خدمت شما دوستان گل....

خوبید که؟؟!!!

اول یه تشکر از شما به خاطره نظرات دوستانتون...دوم شرمنده از این که دیر آپ کردم...شما اگه جای من بودید دیر آپ میکردید...حالا دلیلش باشه برای دفعات بعدی...

این دفعه هم یه شعر دارم که اگه بخوانید خوشه تون میاد...

                                                         آرمگاه عشق       

در یکشب سیاه٬ همانسال که مرگ هست

قلب امید در بدر و مات من شکست!

سرگشته و برهنه و بیخانمان چو باد

آنشب٬ رسید قلب من٬ از سینه و قناد

زار و علیل و کور

                     بر روی قطعه سنگ سپیدی که آنطرف...

در بیکران دور

                     افتاده بود٬ ساکت و خاموش٬ روی گور

گوری کج و عبوس و تک افتاده و نزار

در سایه ی سکوت رزی٬ پیر و سوگوار

بیتاب و ناتوان و پریشان و بیقوار

بر سر زدم و گریستم٬ از دست روزگار

گفتم که ای ترا بخدا٬ سایبان پیر!

با من بگو٬ بگو! که خفته در این گور مر گبار؟

کز درد تلخ مرگ وی٬ این قلب اشکبار...

خود را در این شب تنها و تار کشت؟

پیر خمیده پشت؟؟!!

                           جانم بلب رسید! بگو قبر کیست این؟

یک قطره خون چکید٬ بدامانم از درخت٬

چون جرعه ای شراب غم٬ از دیدگان مست!...

فریاد بر کشید: که ای مرد تیره بخت!

بر سنگ سخت گور نوشته است٬ هر چه هست...

بر سنگ سخت گور

از بیکران دور

با جوهر سرشک

دستی نوشته بود:

                                    آرمگاه عشق 

   خوب دوستان مهربون این بود  آپ این دفعه ...امید وارم که خوشه تون اومده باشه...خوب من دیگه برم...

همه شما رو به خدا میسپارم...                   

                                                                                                                  خوش باشید

نوشته شده در بیستم دی 1384 ساعت 10:1 قبل از ظهر توسط عمو عرفان | پیوند دادن
نظرات: